İstanbul Kentsel Dönüşüm Haritası 2026: hangi ilçe nerede?

Adalar

Adalar, İstanbul'un motorlu araç trafiğinin olmadığı, düşük yoğunluklu ve büyük ölçüde tarihi ahşap yapı dokusuna sahip tek ilçesi; çok katlı beton bina stoku neredeyse yok denecek kadar az, bu yüzden klasik kentsel dönüşüm ihtiyacı diğer ilçelerle kıyaslanamayacak kadar sınırlı.

Arnavutköy

Arnavutköy, İstanbul'un kırsal ve kentsel dokunun bir arada bulunduğu, üçüncü havalimanı çevresinde hızla büyüyen ilçelerinden biri; büyümeyle birlikte hem yeni yapılaşma hem de eski/kırsal yerleşim alanlarında dönüşüm ihtiyacı bir arada gündemde.

Ataşehir

Ataşehir'in özellikle Batı Ataşehir tarafı (Barbaros, Esatpaşa gibi mahalleler), 1970'lerden kalma gecekondu kökenli düşük katlı yapı stokuyla İstanbul Finans Merkezi'nin hemen yanı başında yer alıyor. Finans Merkezi'nin bölgeye getirdiği yoğun ofis çalışanı nüfusu ve artan arsa değeri, buradaki dönüşümü İstanbul'un en hızlı ilerleyen örneklerinden biri hâline getirdi.

Avcılar

Avcılar, İstanbul Büyükşehir Belediyesi raporlarında zemin koşulları ve yapı yaşı nedeniyle yüksek riskli yapı oranına sahip ilçeler arasında sık anılıyor; kıyı şeridine yakın dolgu/zayıf zeminler bu riski artıran etkenlerden. Buna karşılık "Yarısı Bizden" kampanyasında da İstanbul'un en çok dönüşüm gerçekleştiren ilçelerinden biri.

Bağcılar

Bağcılar, İstanbul'un en yoğun nüfuslu ilçelerinden biri; 1990'lardan itibaren hızlı ve yoğun inşaat faaliyeti, küçük parseller ve imar planının öngördüğünden daha yüksek yapılaşma yoğunluğuyla şekillenmiş bir yapı stoku var. Bu kombinasyon, ilçeyi hem deprem riski hem de dönüşümün teknik/ekonomik karmaşıklığı açısından öncelikli bölgeler arasına koyuyor.

Bahçelievler

Bahçelievler, son yıllarda Türkiye genelinde kentsel dönüşümde en hızlı ilerleyen ilçe olarak öne çıkıyor; "Yarısı Bizden" kampanyası kapsamında İstanbul'da tamamlanan bağımsız bölümlerin önemli bir bölümü tek başına bu ilçede gerçekleşti. Yapı stoku büyük ölçüde eski ve yoğun, bu da dönüşüm hacmini doğrudan besliyor.

Bakırköy

Bakırköy, İstanbul'un köklü ve değerli ilçelerinden biri; yapı stokunun önemli bir kısmı eski ve ekonomik ömrünü tamamlamış durumda. Ataköy başta olmak üzere kıyı şeridindeki bazı bölgelerde de riskli yapı stoku ve dönüşüm gündemde.

Başakşehir

Başakşehir, İstanbul'un nispeten daha planlı gelişen ilçelerinden biri olsa da, eski/plansız yapılaşmış bazı mahallelerde riskli yapı stoku devam ediyor. Belediye kaynaklarına göre ilçedeki riskli yapı oranı, dönüşüm çalışmalarıyla son yıllarda belirgin şekilde düşürülmüş durumda.

Bayrampaşa

Bayrampaşa, İstanbul Büyükşehir Belediyesi raporlarında riskli yapı yoğunluğu yüksek ilçeler arasında yer alıyor; küçük parseller ve yoğun yapılaşma, ilçenin genel yapı stoku profilini şekillendiriyor.

Beşiktaş

Beşiktaş, İstanbul'un en eski ve yoğun yerleşim dokusuna sahip ilçelerinden biri olmasına rağmen, ada bazlı büyük ölçekli bir dönüşüm çalışması henüz yaygınlaşmadı; dönüşüm daha çok bina bazlı, dağınık şekilde ilerliyor.

Beykoz

Beykoz, kapanan eski fabrikaların etrafında gelişen gecekondu ve işçi konutu dokusuyla şekillenmiş bir yapı stokuna sahip; bu doku, ilçedeki kentsel dönüşüm ihtiyacının temel kaynaklarından biri. Boğaz'a yakın bazı mahallelerde ise köy dokusu ve doğal/tarihi koruma hassasiyeti dönüşümü sınırlıyor.

Beylikdüzü

Beylikdüzü, büyük ölçüde 2000 sonrasında planlı olarak gelişmiş, nispeten yeni ve modern bir ilçe; bu nedenle klasik riskli yapı dönüşümü ilçe genelinde değil, eski Gürpınar ve ilk yerleşim mahallelerinde yoğunlaşıyor.

Beyoğlu

Beyoğlu, İstanbul'un en yoğun tarihi ve kültürel dokusuna sahip ilçelerinden biri; riskli yapı oranı diğer bazı ilçelere göre nispeten düşük olsa da, tarihi/tescilli yapı yoğunluğu dönüşümü teknik ve hukuki olarak karmaşıklaştırıyor.

Büyükçekmece

Büyükçekmece, 2004 yılından bu yana kesintisiz sürdürdüğü kentsel dönüşüm çalışmalarıyla İstanbul'da örnek gösterilen ilçelerden biri; belediye, ilçedeki riskli yapı stokunu 2030'a kadar tamamen ortadan kaldırmayı hedefliyor.

Çatalca

Çatalca, İstanbul'un düşük yoğunluklu, kırsal karakteri baskın ilçelerinden biri; yapı stoku büyük ölçüde müstakil ev ve köy yerleşimlerinden oluştuğu için çok katlı bina bazlı kentsel dönüşüm ihtiyacı diğer ilçelere kıyasla sınırlı.

Çekmeköy

Çekmeköy, İstanbul'un görece genç ve yeşil alanlara yakın ilçelerinden biri; ilçenin büyük bölümü yeni yapılaşmadan oluştuğu için dönüşüm ihtiyacı ilçe merkezi ile Taşdelen ve Alemdağ gibi daha eski mahallelerde yoğunlaşıyor.

Esenler

Esenler, kentsel dönüşümde kendine özgü bir yerel model geliştirmiş olmasıyla öne çıkan ilçelerden biri. Yapı stokunun büyük kısmı yoğun göç sonrası hızlı ve plansız inşa edilmiş binalardan oluşuyor; küçük parseller ve dar sokak dokusu, dönüşümü tek bina bazında zaman zaman ekonomik olmaktan çıkarıyor.

Esenyurt

Esenyurt, Türkiye'nin nüfus bakımından en kalabalık ilçesi; son 20 yılda çok hızlı büyümesi, hem yeni projeleri hem de kalitesi değişken, kontrolsüz gelişmiş eski yapı stokunu bir arada barındırıyor. İstanbul'un riskli yapı yoğunluğunun belirgin olduğu "batı koridoru"nun bir parçası.

Eyüpsultan

Eyüpsultan, tarihi ve yoğun yerleşim dokusuyla İstanbul'un kentsel dönüşüm gündeminde öncelikli ilçelerinden biri; belediyenin açıklamalarına göre ilçenin 12 mahallesini kapsayan imar/dönüşüm planları İstanbul Büyükşehir Belediyesi Meclisi'nden geçerek kamuoyu görüşüne açıldı.

Fatih

Fatih, İstanbul'un tarihi yarımadasını kapsayan, kentsel dönüşümün teknik olduğu kadar kültürel mirası koruma boyutuyla da öne çıktığı bir ilçe. Belediye, 9 farklı alanda hem güvenlik hem tarihi doku/komşuluk kimliğini koruyan bir yaklaşım izliyor.

Gaziosmanpaşa

Gaziosmanpaşa, İstanbul'un batı koridoruna yakın, eski ve yoğun yapı stokuna sahip ilçelerinden biri; riskli yapı yoğunluğu nedeniyle kentsel dönüşüm gündeminde uzun süredir yer alıyor.

Güngören

Güngören, İstanbul'un metrekareye düşen nüfusu en yüksek ilçelerinden biri; bu yoğunluk, dönüşüm projelerinin ölçeğini ve karmaşıklığını doğrudan etkiliyor. Tozkoparan bölgesi, ilçenin en büyük ölçekli planlı dönüşüm alanlarından biri olarak öne çıkıyor.

Kadıköy

Kadıköy, Kuzey Anadolu Fayı'na olan yakınlığı ve kıyı şeridindeki dolgu/zemin özellikleri nedeniyle Anadolu Yakası'nın deprem riski yüksek ilçelerinden biri olarak değerlendiriliyor; dolgu zeminlerde zemin büyütmesi ve sıvılaşma riski daha belirgin. Yapı stokunun önemli bir kısmı 1999 Marmara depremi öncesi, özellikle 1970-80'lerde inşa edilmiş binalardan oluşuyor. Buna karşın Kadıköy'ün merkezi ve değerli konumu, dönüşümü bazı mahallelerde (Caferağa, Osmanağa, Yeldeğirmeni gibi tarihi dokulu bölgeler) imar ve koruma kısıtları nedeniyle diğer ilçelere kıyasla daha yavaş ilerletiyor.

Kağıthane

Kağıthane, İstanbul'un eski gecekondu dokusundan modern konut alanlarına en hızlı geçiş yaşayan ilçelerinden biri. Özellikle Nurtepe, Gültepe ve Talatpaşa gibi mahallelerde yapı stokunun büyük bölümü 1980-90'larda düzensiz ve deprem yönetmeliği öncesi inşa edilmiş; bu da ilçeyi kentsel dönüşüm açısından öncelikli bölgelerden biri hâline getiriyor. Gültepe, plazaların ve iş merkezlerinin hemen yanı başında kalan eski bir gecekondu mahallesi olarak, dönüşümün en görünür yaşandığı yerlerden.

Kartal

Kartal, 2000'li yıllardan bu yana İstanbul'un yeni alt merkezlerinden biri olarak planlanan, sanayi dokusundan konut/ticaret ağırlıklı bir kimliğe geçiş yaşayan ilçelerden. Kartal-Pendik kıyı kesimi için hazırlanan büyük ölçekli kentsel tasarım vizyonu, bölgenin dönüşüm kimliğini uzun süredir şekillendiriyor; iç mahallelerde ise eski yapı stokunun bina bazlı dönüşümü sürüyor.

Küçükçekmece

Küçükçekmece, İstanbul Büyükşehir Belediyesi raporlarında adı geçen "batı koridoru" (Küçükçekmece–Büyükçekmece–Esenyurt hattı) içinde yer alıyor; bu koridorun İstanbul'daki riskli yapı stokunun önemli bir bölümünü barındırdığı belirtiliyor. İlçede hem eski gecekondu kökenli mahalleler (Ayazma gibi) hem de daha planlı toplu konut alanları (Halkalı/Atakent) bir arada bulunuyor.

Maltepe

Maltepe, dolgu sahil alanı, üniversiteler ve gelişmiş ulaşım ağıyla son yıllarda değer kazanan ve kentsel dönüşüm talebinin yüksek olduğu bir Anadolu Yakası ilçesi. Eski yerleşim bölgelerindeki yapı stokunun büyük kısmı ekonomik ömrünü tamamlamış durumda.

Pendik

Pendik Merkez, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından deprem riski nedeniyle öncelikli dönüşüm alanı olarak belirlenen bölgelerden biri. İlçenin D-100 karayolu ile sahil arasında kalan kesiminde, hem eski yapı stoku hem de kıyıya yakınlığın getirdiği zemin özellikleri dönüşümü öne çıkaran etkenler arasında.

Sancaktepe

Sancaktepe, hızlı ve zaman zaman kontrolsüz büyümenin sonucunda deprem açısından riskli kabul edilen bir yapı stokuna sahip; gelişmekte olan ulaşım altyapısı (Sultanbeyli-Sancaktepe-Çekmeköy metro hattı gibi) dönüşümü hem gerekli hem de cazip hâle getiriyor.

Sarıyer

Sarıyer, İstanbul Boğazı'nın kuzeyinde, jeolojik yapısı ve tarihi/köy dokusu nedeniyle kentsel dönüşüm açısından hassas bir ilçe; yapı güvenliği ihtiyacı ile doğal ve tarihi doku koruma hassasiyeti bir arada değerlendiriliyor.

Silivri

Silivri, İstanbul'un düşük yoğunluklu, kırsal karakteri baskın ilçelerinden biri; yapı stoku büyük ölçüde müstakil ev ve köy yerleşimlerinden oluşuyor, bu da çok katlı bina bazlı kentsel dönüşüm ihtiyacını sınırlı tutuyor.

Sultanbeyli

Sultanbeyli, İstanbul'un hızlı nüfus artışı yaşamış ilçelerinden biri; yapı stokunun önemli kısmı deprem yönetmeliği öncesi inşa edilmiş. İlçede kentsel dönüşümün yanı sıra metro hattı gibi büyük ulaşım yatırımları da paralel yürütülüyor.

Sultangazi

Sultangazi, İstanbul'un yoğun ve eski yapı stokuna sahip ilçelerinden biri; Bakanlık, TOKİ ve belediye iş birliğiyle yürütülen büyük ölçekli dönüşüm projeleri ilçenin gündeminde önemli yer tutuyor.

Şile

Şile, İstanbul'un en düşük yoğunluklu ilçelerinden biri; yapı stoku büyük ölçüde müstakil ev, yazlık ve köy yerleşimlerinden oluşuyor. Bu nedenle çok katlı bina bazlı kentsel dönüşüm ihtiyacı diğer ilçelere kıyasla neredeyse yok denecek kadar sınırlı.

Şişli

Şişli, İstanbul'un merkezi ve değerli ilçelerinden biri; buna karşın geniş çaplı, ada bazlı bir kentsel dönüşüm programı henüz yaygınlaşmadı. Kuştepe gibi eski yerleşim dokusuna sahip mahalleler, dönüşüm ihtiyacının en belirgin olduğu bölgeler.

Tuzla

Tuzla'da saha çalışmaları ve belediye verilerine göre binlerce bina riskli yapı kapsamına girme potansiyeli taşıyor. Güçlendirilmiş kentsel dönüşüm mevzuatı, ilçe sakinleri için hem güvenli hem değer artışı sağlayan bir dönüşüm fırsatı sunuyor.

Ümraniye

Ümraniye, İstanbul'un hızlı büyüyen ve büyük ölçüde eski gecekondu dokusundan gelişen ilçelerinden biri. Hekimbaşı, Topağacı ve Elmalıkent gibi mahallelerde yapı stoku büyük ölçüde deprem yönetmeliği öncesi, düşük katlı ve plansız yapılaşmadan oluşuyor; bu da ilçeyi Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ile belediyenin ortak yürüttüğü büyük ölçekli dönüşüm projelerinin odağı hâline getiriyor.

Üsküdar

Üsküdar'da yaklaşık 48 bin bina bulunuyor; bunlardan risk analizi yapılan yaklaşık 920 binanın büyük çoğunluğu (896'sı) riskli çıkmış durumda. Bu binaların bir kısmı (458'i) yıkılmış, kalanı yıkım sırasını bekliyor — ilçe, Anadolu Yakası'nda nispeten yoğun bir dönüşüm sürecinde.

Zeytinburnu

Zeytinburnu, Türkiye'nin kentsel dönüşüm tarihinde özel bir yere sahip: Sümer Mahallesi'ndeki bir apartmanın 2021'de herhangi bir deprem olmadan kendiliğinden çökmesi, bölgedeki çok sayıda binanın benzer risk taşıdığını gözler önüne sermiş ve burayı ülkenin ilk deprem odaklı büyük ölçekli kentsel dönüşüm uygulamalarından birine dönüştürmüştü. İlçe genelinde yapı stoku büyük ölçüde eski ve yoğun, dönüşüm hız kazanmış durumda.